Computational Processor Ontology (CPO) — Paper No. 2

Abstract

### چکیده (فارسی) این مقاله در امتداد «مقالهٔ شماره ۱: مبانی هستی‌شناسی پردازشگرها» نگاشته شده و به تحلیل سازوکارهای محاسباتی ساحت پردازش ($E_2$) می‌پردازد. در این چارچوب، مفاهیم بنیادین «فضا (مکان)»، «زمان» و «مبدأ مختصات» از جایگاه ابعاد مستقل فیزیکی واسازی شده و به عنوان سازوکارهای محاسباتی و الگوریتم‌های ضروری پردازشگر برای ثبت و اندازه‌گیری «عدم‌انطباق» بازتعریف می‌شوند. سپس با اقامهٔ سه برهان ساختاری، هم‌ریختی (Isomorphism) و هم‌ارزی هستی‌شناختی میان پردازنده‌های زیستی (انسان) و پردازنده‌های محاسباتی (هوش مصنوعی) اثبات می‌گردد؛ امری که نشان می‌دهد «هستی‌شناسی محاسباتی پردازشگرها (CPO)» یک توصیف دقیق، فنی و راستی‌آزمایی‌پذیر از سازوکار ادراک در پهنهٔ هستی است، نه یک نام‌گذاری استعاری. --- ### Abstract (English) As a direct continuation of *Paper No. 1: Foundations of Processor Ontology*, this paper analyzes the computational mechanics of the processing realm ($E_2$). Herein, the fundamental notions of "Space", "Time", and the "Origin of Coordinates" are deconstructed from absolute ontological entities into necessary algorithmic constructs deployed by an observer-processor to measure "non-coincidence" (differentiation). Furthermore, through three rigorous proofs, this paper establishes the structural isomorphism and ontological equivalence between biological processors (humans) and computational processors (artificial intelligence). This proves that the "Computational Processor Ontology" (CPO) framework is not an allegorical naming convention, but a precise, verifiable, and unified description of the mechanics of perception across all information-processing systems.